Gezellig passtukjes maken bij de Bruine Meren.
We begonnen met koffie met wat lekkers en daarna bekeken we de kerstshow en de beeldentuin.
Op 14 december 2011 werden de statuten door het bestuur bij de notaris ondertekend.
Per 1 januari 2012 zijn we dus een zelfstandige vereniging.
Daarna vierden we deze stap met koffie en wat lekkers.
Jotte vertelde sages en verhalen over de Veluwe
| Ieder mens heeft diep van binnen doosjes met herinneringen. Draag die doosjes niet als last want heus, ze komen vaak van pas. Doosjes die je laten weten dat het slechter is geweest; doosjes vol met dankbaarheid, voor elke lach, voor ieder feest. Mooie doosjes vol met liefde, Want wanneer er weer zo`n dag is, |
(Nog een gedicht over SAMEN)
Even iets van God Een arm om je heen als je moe bent of koud. Een blik vol begrip als je voelt het gaat mis. Een mens die je zegt: “Toe je kunt het, komaan”. Tekst: Greet Brokerhof-van der Waa/Jacques Roeleveld |
Zijn we SAMEN puzzelstukjes zijn die elk apart wel een mooi kleurtje hebben, maar waar verder weinig aan te zien is, totdat er veel meer stukjes aan elkaar zijn gelegd?
Zijn we SAMEN een ketting van allemaal mooie schakels?
Zijn we SAMEN keurig op elkaar gemetselde stenen zoals in dit kinderliedje?
SAMEN (tekst & muziek: Elly en Rikkert Zuiderveld)
Kijk daar een metselaar, hij bouwt een huis van steen.
Alle stenen netjes naast elkaar, een huis voor iedereen.
Eén voor één, steen voor steen, muren, deuren en ramen
één voor één, steen voor steen, niet alleen maar SAMEN.
SAMEN, vormen zij een huis, SAMEN,
muren, deuren en ramen.
SAMEN, vormen zij een huis, SAMEN.
De Heer bouwt ook Zijn huis, daar zijn wij de stenen van.
Ieder heeft zijn plekje in dat huis, dat God er wonen kan.
Eén voor één, steen voor steen, muren, deuren ramen
één voor één, steen voor steen, niet alleen maar SAMEN.
SAMEN. zijn wij het huis van de Heer, SAMEN,
zoveel verschillenden namen.
SAMEN, zijn wij het huis van de Heer, SAMEN, Amen.
Gedicht: Vandaag helpt God
Gisteren is weggegleden
Gisteren is nu voorbij,
Of wij goed of kwaad toen deden
Of men somber was of blij
En wat morgen ons zal geven
Dat is nu verborgen nog
Of wij morgen zullen leven
Dat bepaald de Heere toch
Nu vandaag geeft Hij ons krachten
Nu vandaag staat Hij ons bij,
Blijf je hulp van Hem verwachten
Dat geeft rust en maakt je blij
Zorg van gisteren, angst voor morgen,
Dat beheerst toch niet ons lot?
Voor vandaag zijn we geborgen
Want vandaag, vandaag helpt God.
Door: M. Kofferman-Zijl
Meditatie: “HET VERHAAL VAN HET POTLOOD”
Een jongetje keek naar zijn oma die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg hij: “Oma, schrijf je over wat wij samen hebben meegemaakt? Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?” Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte, en zei: “Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf, want ik zou willen dat je later als je groot bent, net zoals dit potlood wordt.”
Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood en kon er niets bijzonders aan ontdekken.
“Het is toch gewoon een potlood!”
Oma zei: “Het is maar hoe je ernaar kijkt, want dit hele gewone potlood heeft 5 bijzondere dingen die jou – maar dan moet je ze wel onthouden – tot iemand zullen maken die altijd in vrede zal leven met de wereld:
Ten eerste: Je zult misschien grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en Hij zal je altijd leiden volgens Zijn wil.
Ten tweede: Af en toe moet je stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er wel scherper van. Dus je moet wat pijn kunnen verdragen.
Het maakt je tot een beter mens.
Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef.
Corrigeren wat je gedaan hebt niet slecht, maar belangrijk om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.
Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet wat er in zit.
Dus, wees steeds bezorgd om dat er binnen in je gebeurt.
Ten slotte: het vijfde wat een potlood bijzonder maakt: hij laat altijd een spoor achter.
Dat is de laatste les van het potlood.
Besef goed dat alles was je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar voortdurend bewust van te zijn.”
Bron: Coelho P. 2007. Als een rivier. Gedachten en impressies.
Recept van Bep Bettink:
In 1995 moesten veel mensen uit de Betuwe hun huis verlaten voor het hoge water.
Ook wij hadden 2 mensen 3 weken in huis. We aten dit recept, wat eerst gewoon zuurkoolschotel heette.
Het gerecht kreeg in die weken de naam Rampenplan, want het smaakte onze gasten zo goed, dat het in die 3 weken wel 3 keer werd gegeten. Zo lekker vonden ze het! En wij nu nog!
Rampenplan:
1 pond zuurkool
4 ons nasivlees
2 uien
2 paprika’s
1 tablet vleesbouillon
2 ons ontbijtspek
2 ons rijst
½ liter water
Vlees even aanbraden met de gesneden uien en paprika.
De gewassen rijst in een vuurvaste schotel doen.
Daarna het vlees, de uien en de paprika erbij in.
Hier boven op de gewassen zuurkool (1x gewassen).
Het vleestablet oplossen in een ½ liter kokend water en dit over de schotel gieten.
Dan het ontbijtspek dakpansgewijs er overheen leggen.
Ongeveer 1 uur in de oven op 165 C (hete lucht) of 180 C (elektrisch)
Schaal met deksel erop in de oven zetten.
Het laatste kwartier zonder deksel.